ป๊า ข้างบนนู้นยังอยู่สบายดีไหม? รู้ไหมว่าคิดถึงมากแค่ไหน หนูคิดถึงนะ มากๆ

ดูเหมือนว่าเป็นข้ออ้างว่าปีนี้หนูก็กลับบ้านไม่ได้อีกแล้วล่ะ ในขณะที่ถึงวันครบรอบ แต่หนูยังต้องนั่งทำแลปจนถึง1ทุ่ม เพราะที่จริงแล้วทำแลปวันพุธ แต่วันพุธเป็นวันหยุดราชการเลยต้องมาทำวันอังคารตอนเย็นๆถึงมืดเนี่ยละ แล้วทำไมจะต้องเป็นวันนี้ด้วยล่ะน้า

ป๊า ตอนนี้หนูเหนื่อยมากๆเลยล่ะ เหนื่อยจนรู้สึกท้อใจ เรียนหนักมากที่สุดในโลก ทุกๆอย่างตอนนี้มันยากไปหมด ภาษาอังกฤษกับหนูมันไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ทุกๆอย่างมันเป็นภาษาอังกฤษ นี่ลูกคนเล็กของป๊าเรียนสูงขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย ตำราภาษาไทยก็ไม่ค่อยจะมี มีก็ไม่ดีเท่าเทคบุ๊ค เหมือนหนูต้องขยันมากกว่าเดิมหลายเท่า เกรดตอนนี้ก็ไม่ค่อยดีหรอกนะ น้อยด้วยซ้ำ น่าขำนะตอนมัธยมไม่เคยจะอ่านหนังสือเตรียมสอบเลย เรียนๆเล่นๆ ยังได้เกรดถึง3 ดูดีที่ซู้ดดด ตอนนี้สิ่ อ่านหนังสือแทบบ้า เรียนหนักมาก พยายามมาก ไม่ได้ขี้เกียจเลย นึกถึงป๊าตลอด แต่เกรดก็แค่พอผ่านล่ะ ที่นี่มีแต่คนเก่งนะป๊า จริงๆเรียนยากมาก ที่ที่หนูอยู่แต่ละคนเขาเรียนกันเก่งมาก ที่นี่เห็นว่าขึ้นชื่อด้านศาสตร์ศิลป์ แต่หนูว่าด้านสายแพทย์สายวิทย์ ก็ไม่แพ้ที่ไหนๆเลย แต่ทำไมไม่ขึ้นชื่อน้า อาจจะเป็นเพราะโชคชะตามั้งเนอะป๊า ที่ทำให้ลูกของป๊ามาเจอของจริงที่นี่55 หนูว่าตอนที่หนูเรียนจบมันต้องภูมิใจมากๆแน่เลยก็ยากซะขนาดนี้ ของดีดีที่ไหนได้มาง่าย จริงไหมป๊า ดูเหมือนว่าหนูจะบ่นแต่เรื่องเรียนเนอะ แต่ยอมรับเลยว่าเรื่องที่เครียดที่สุดตอนนี้ก็คือเรื่องเรียน เฮ้ออออ!

ป๊าจ๋า อยู่ข้างบนนั้นวันๆทำอไรบ้างน้า ตอนที่ป๊ายังอยู่จำได้ไหมว่าวันๆนึงทำอะไรกันบ้าง ที่จริงป๊าไม่ค่อยทำอะไรหรอก555 สบายจะตาย ก็ป๊าไม่แข็งแรง ป๊าไม่สบายนี่เนอะ ตอนที่หนูตื่นนอนอาบน้ำไปโรงเรียนป๊าก็ตื่นแล้วล่ะ ตื่นมาใส่บาตรไง ในระหว่างวันป๊าก็จะเล่นเกมส์บ้าง ดูหนังดูการ์ตูนบ้าง เรื่องโปรดก็ไอ้มดแดงหนูจำได้นะ^^ ป๊าเหมือนเด็กมากเลย ป๊าคอยสอนการบ้านหนูด้วย พอตอนจะนอน ป๊านอนเร็วนะหนูก็เลยเห็นว่าก่อนนอนป๊าจะสวดอะไรพรึมพรำๆๆก็ไม่รู้นานมากกกก พูดแล้วจะร้องไห้นะ หนูคิดถึงช่วงเวลาที่มีป๊ามากๆเลยนะ หนูเกิดมาเป็นลูกของป๊าได้อยู่กับป๊าแค่14ปี มันน้อยไปนะ เราไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันเลย หนูเกิดมาป๊าก็เริ่มจะป่วยแล้ว ในใจของหนูอยากให้ป๊าไปเที่ยวด้วยกันทุกครั้งนะ แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ...

ป๊า อีกไม่เกิน2ปีถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดหนูจะจบแล้วนะ ดีใจไหม ป๊าเคยพูดว่าจะอยู่รอจนกว่าลูกคนเล็กจะรับปริญญา ป๊าทำไม่ได้หนูไม่โกรธนะ เพราะหนูรู้ว่าอยู่ไปก็ทรมาน หนูรู้ว่าในวันนั้นป๊าทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว มันแย่มาก หนูดีใจที่ป๊าอยู่อย่างสบายแล้ว แต่หนูก็แค่ "คิดถึง" หนูไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นหน้าป๊าเป็นครั้งสุดท้ายเลยล่ะ เมื่อ6ปีที่แล้วมันคือหนูที่โดนทิ้งให้อยู่บ้านหนูก็พอจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเวลาต่อมา แต่ไม่เป็นไรๆ ไม่เป็นไรจริงๆ หนูรู้แค่ว่าป๊ายังอยู่ใกล้ๆหนูตลอดเวลาอยู่แล้ว หนูเชื่อว่าดาวดวงที่สุดใสที่สุดและอยู่ใกล้พระจันทร์นั้นคือป๊า หนูมองดาวดวงนั้นมาตลอด อาจจะดูเพ้อฝัน อาจจะดูเลื่อนลอย อาจจะดูบ้าบอในสายตาใคร แต่การคิดไปเองแบบนี้ก็ทำให้หนูสบายใจ

อยู่ดีดีก็นึกถึงคำของเพื่อนคนนึง "เวลาเปลี่ยนตลอดเลยล่ะ แต่รักของฉันที่ให้คุณไม่เปลี่ยนแปลงนะ" เขาพิมพ์อังกฤษนะป๊า แต่หนูก็อยากบอกป๊ามากๆเลยว่า หนูรักป๊านะไม่ว่าจะอีกกี่ปีผ่านไป ลูกป๊าคนนี้ยังคิดถึงป๊าเสมอ ถ้าป๊ามองหนูอยู่ช่วยคุ้มครองหนู แม่ เฮียๆ และเพื่อนของหนูด้วยนะ เพราะหนูก็รักพวกเขามากเหมือนกัน ..........คิดถึงนะ"ฮี่โร่"ของหนู